...

خوب خوب خوب من

albalootorshe — Mon, 09 Mar 2009 20:29:18 GMT

اي تو ابريشم

تو اي مخمل تبار

اي تو بي مرز

اي تو شهر بي حصار

اي دهان تو پر از عطر غزل

اي زلال خانگي

بر من ببار

سرخي من از تو اي آتشفشان

اي غزل رنگين كمان ماندگار

لحظه هايم را ببر تا پشت خواب

اي تو تكرار من ، اي آيينه دار

با تو بايد سايه را پيدا كنم

در تو بايد گم شوم ديوانه وار

تشنه بايد بود و از دريا گذشت

با توام اي حسرت هر شوره زار

اي تو جادوي شب ميلاد عشق

سبز سبزم كن در آغوش بهار

ناز من چيزي بگو حرفي بزن

اي تو تعريف من و تعريف يار

اي قديمي مثل يك آهنگ دور

مثل لالايي پر از خواب ديار

با تو بايد سايه را پيدا كنم

در تو بايد گم شوم ديوانه وار

تشنه بايد بود و از دريا گذشت

با توام اي حسرت هر شوره زار

جوشش عشق مرا در خود ببين

اي دو چشمت انفجار چشمه سار

با توام اي خوب خوب خوب من

خسته ام از انتظار و انتظار

اي زلال خانگي بر من ببار

امروز

albalootorshe — Thu, 19 Feb 2009 18:27:18 GMT

امروز آخرين روز فيزيو پات بود،

سميو خوب بود

گروه بندي ها افتضاحه،

بدتر از اين نمي شد

از خانوم ... خيلي عصبانيم

اوضاع اصلا بر وفق مراد نيست

واسه بابا بزرگ يكي از دوستاي عزيزم يه اتفاق بد افتاد

امتحان بد بود

تو قرنطينه خوش گذشت

آقاي نعمت خواه مهربون بود

دكتر كارگر گير بود

بچه هاي رفسنجان رفتن

ارغوان رفت

از همكلاسياي عزيز دلم جدا شدم

ناراحتم

.....

نگو کفر است

albalootorshe — Sat, 24 Jan 2009 22:59:18 GMT

سلام دوستای گلم ....آهای با شمام ... چیه چرا دیگه تحویل نمی گیرین ... هان
حالا ما چند روز دیر کردیم باید اینجوری کنین ... بابا خیلی بی معرفتین ...

بگذریم...بچه ها امروز یه شعر خیلی خوشکل خوندم واقعا به دلم نشست حیفم اومد نذارمش

من فکر می کنم که بزرگترامون ما رو از خدا ترسوندن انقد که باعث شدن ما خیلی از خدامون دور شیم

یکی می گفت خدا مثل مادره من حرفشو واقعا قبول دارم ولی نمی دونم چرا بزرگترامون دوس دارن ما

رو اینجوری از خدا بترسونن

من هنوز فلسفه ی نماز عربی خوندن رونفهمیدم آره شنیدم واسه وحدت و این حرفا اصلا هم نمی خوام

در این موردا بحث کنم فقط فکر می کنم ما تو تکرار و عادت گم شدیم حرف زدن با خدا یادمون رفته

بعضی وقتا که به عسل می گم واسم دعا کنه بهش حسودیم میشه که انقد راحت حرفشو به خدای خودش

می زنه کاش به جای یاد دادن هزار جور ذکر و صلوات بهمون باد می دادن می شه یه روز با خدا تنها

بود و حرف زد میشه عاشقش بود می شه پرستیدش نه اینکه ۴ رکعت نماز دست و پا شکسته بخونیم و

فکر کنیم با این کارمون داریم خدا رو می پرستیم می دونم نماز لازمه ذکر لازمه اما به شرط اینکه نشه

یه عادت هر روزه که فقط برای ادای تکلیف و ترس از جهنم انجام میشه

اینم اون شعری که گفتم.....

"نمی خواهم خدایم بی کران باشد

نمی خواهم عظیم و قادر و رحمان

نمی خواهم که باشد این چنین آخر

خدا را لمس باید کرد!

نگو کفر است

خدا را می توان در باوری جا داد

که در احساس و ایمان غوطه ور باشد

خدا را می توان بویید

و این احساس شیرین است

نگو کفر است

که کفر این است

که ما از بیکران مهربانی ها

برای خود

خدایی لامکان و بی نشان سازیم

خدا را در زمین و آسمان جستن

ندارد سودی ای آدم

تو باید عاشقش باشی

و باید گوش بسپاری

به بانگ هستی و عالم

که در هر خانه ای آخر خدایی هست

نگو کفر است

اگر من کافرم , باشد

نمی خواهم خدایا؛ زاهدی چون دیگران باشم

نمی خواهم خدایم را

به قدیسی بدل سازم

که ترسی باشد از او در دل و جانم

نگو کفر است

که سوگند یاد کردم من

به خاک و آب و آتش

باری ای دوست

خدا زیباترین معشوق انسانهاست

خدا را نیست همزادی

که او یکتاترین

عاشق ترین

معبود انسانهاست" شاعرش فکر کنم خانوم میلادی باشه

امروز مي روم

albalootorshe — Fri, 16 Jan 2009 21:16:18 GMT

زندگي يك واقعيت است كوتاه يا بلند سرخ يا خاكستري

همه اينها سكويي براي آغازند هيچ كس نمي داند تا كجا زندگي پيش ميرود

بگذاريد به ابد بينديشيم.

خاطرات من و تو تاريخ است

من انسان ها را و انسان ها مرا دوست مي دارند

اين دلخوشي است براي هر روز من

بايد به پيش بروم امروز مي روم تا تنها نمانم

albalootorshe — Sun, 28 Dec 2008 21:33:18 GMT

کجایی عزیز مهربونم؟

امروز خیلی به یادت اشک ریختم پنج شیش بار آهنگی که دوست داری رو گوش دادم

دلم بدجوری تنگتهیاد شبایی که قدرش رو اصلا ندونستیم بخیر...

بغض نشسته تو گلوم وقتی نشستی رو به روم ....

چه حالتی داره چشات نرگس بیمار چشات چشم تو خوابم می کنه .....

یادش بخیر...آبجی مهربونم

اي خداااا،چرا هيچ كس به داد ما نمي رسه؟؟

albalootorshe — Mon, 01 Dec 2008 14:39:18 GMT

ديروز كه ديدم محل امتحان ميانترم دوباره صدوقيه كم مونده بود گريه كنم،

بابا نا سلامتي ما دانشجوي پزشكي هستيم

تا حالا كه تو اون سالن كذايي امتحان مي داديم بايد از يه طرف از سرما مي لرزيديم

و سوالارو جواب مي داديم،از طرف ديگه حواسمون باشه زنبور گردن آقاي نعمتخواه

رو نگزه(آخه فكر كنم بنده خدا حساسيت داره،خيلي از زنبور مي ترسه) 5 دقيقه يه بار

هم صداي كوبيده شدن آهنا رو هم كه مثل پتك مي خوره تو سر آدم،اين وسطا بايد حواست

باشه گنجشكا كه خونشون اونجاس رو سرت ... نكنن،هر از گاهي هم اون كارگر افغاني!!!

مياد فرغونش رو پر كنه ...،من كه از 16 جلسه هميشه 10 جلسه اش مال روز آخره

چجوري ميتونم با اون شرايط 4 تا سوال جواب بدم آخه؟؟

اما بازم 100 رحمت به اونجا،آخه سالن بيمارستا ن كه روزي 100 نفر ازش رد مي شن

و محل عبور و مرور خيلي از دانشجو هاست هم جاي امتحان گرفتنه؟هر دقيقه هم كه

يه پيج دارن،اونم سر درسي مثل فارماكولوژي كه هينطوري در بهترين شرايط هر چي

خوندي قاطي شده

سر امتحان فارما 1 من تا 3 بيدار بودم،صبح 5 بيدار شدم،با اون حال رفتم سر جلسه،

هيچي يادم نيست،همينكه ميام تمركز كنم يه كلمه يادم بياد"آقاي دكتررر ... سريعا اورژانس"

ديگه فايده نداره هر چي يادم اومده بود پريد

2دقيقه نگذشته دوباره سعي مي كنم تمركز كنم"آقاييييي .... رستوران"دوباره پريد،

اين وسطم آسد(سيد) نشسته پشت سرم سوالاي فوق تخصصي از استاد مي پرسه،

هي روحيه منو تضعيف مي كنه(آخه نه كه رقيبشم واسه اينه)

دكتر بابايي بسيار محترم هم كه فكر كنم درسش روبا كنكور اشتباه گرفته،

100 تا سوال 70 دقيقه،تو اون شرايط وحشتناك؟؟!!!

سر70 دقيقه هم داد ميزنه خودكارا بالا،بابا مگه چه خبره؟؟!!!به خدا تو كنكورم

اينجوري با كسي برخورد نمي كنن.

خلاصه فارما 1 كه خراب شد ولي اميدوار بوديم يكي از اين مسئولاي آموزش يا

حداقل نماينده هاي كلاسمون سعي كنن يه كاري كنن كه واسه فارما 2 ديگه شرايط

اينجوري نباشه،ولي انگار ...

albalootorshe — Sat, 01 Nov 2008 19:55:22 GMT

سلام چطولین دوس موستای گلمممممممممممم

میدونم به سختی این چن روزه دوریمو تحمل کردین ولی روزگاره دیگه

یه موقع هایی اینجوری میشه روزگار

نظرتون در مورد اين عكسا چيه؟

albalootorshe — Sat, 01 Nov 2008 18:52:18 GMT

albalootorshe — Fri, 31 Oct 2008 21:24:18 GMT

آی آدمها

که بر ساحل نشسته شاد و خندانید

یک نفر در آب دارد می سپارد جان

یک نفر دارد که دایم دست و پای میزند

روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید

آن زمان که مست هستید از خیال دست یازیدن به دشمن

آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید

که گرفتید دست ناتوانی را

دست ها

albalootorshe — Mon, 06 Oct 2008 20:57:18 GMT

دست ها حرف های خاص خودشان را می زنند،

حرف هایی را که زبان بلد نیست، نگاه بلد نیست،

لبها بلد نیستند، قلم ها بلد نیستند، شعرها بلد

نیستند، موسیقی ها بلد نیستند، خیال هم بلد

نیست. حرف های دست ها حرف های دیگری است،

بعضی حرف ها را فقط دست ها به هم می گویند،

فقط دست ها، فقط دست ها، فقط دست ها...

در یک لحظه خاصی که گفتن نمی آید، نمی توان

بیان کرد که چگونه لحظه ای است، نمی توان پیش بینی

کرد که کی فرا می رسد، اما هر وقت آن لحظه

خاص مرموز پرهیجان و محرم فرا رسید دست ها

خودشان می فهمند. ناگهان، بی هیچ مقدمه ای،

بی هیچ تصمیمی، اراده ای به سراغ هم می آیند

و انگشت ها در آغوش هم می خزند و با هم گفتگو

می کنند، با هم حرف می زنند، خیلی روشن، خیلی

ظریف، خیلی نرم، خیلی خوب... چه حرف هائی!

چه حرف ها! گفتگوی شان زمزمه خاموشی است

که در فضا منتشر نمی شود، به بیرون سرایت نمی کند.

اصلا دست ها احتیاجی ندارند که حرف هاشان را توی

کوزه ی کلمات بریزند و به وسیله ی این ظرف های

صدادار بیگانه آلوده و مستعمل حمل کنند، دست ها

سر پیش هم می آورند مثل دو قمری، دو کبوتر،

سر در پر هم می برند و با هم نجوا می کنند چنانکه

هوا نمی فهمد، فضا نمی شنود، کلمات خبر نمی شوند،

گوش به کار نمی آید، این همه واسطه و وسیله در

کار نیست، سر پیش هم می آورند، سر در سینه ی

هم فرو می برند و پنهان از همه ی دنیا، دور از چشم

زبان و گوش و فضا و هوا و این و آن با هم حرف می زنند،

زمزمه ی عاشقانه می کنند، گفتگو می کنند، درد دل

می کنند، گله می کنند، با هم عشق می ورزند،

با هم از سخن می گویند، با هم از آشنائی، از دوستی

و از خویشاوندی می گویند، با هم سوگند می خورند،

با هم پیمان می بندند، چه قشنگ پیمان می بندند!

چه قشنگ!

گفتگوهای تنهایی، دکتر علی شریعتی